دمنوش لاغری، ورزش، رژیم غذایی سالم و … روشایی هستن که افراد واسه آب کردن شکم و پهلو، کاهش وزن و چربی سوزی به اونا پناه می برن، اما واقعیت اینه که بیشتر افراد نمی دونن سلولای چربی چه جوری عمل میکنن، مراحل چربی سوزی چیجوری روی می ده یا چربیای آب شده کجا می رن. چربی سوزی یک مراحل بیوشیمیایی تقریبا پیچیدهه، ولی ما در این مطلب اونو به زبانی ساده واسه شما توضیح میدیم. مطمئن باشین در انتهای این مطلب یک کارشناس «چربی سوزی» هستین!

 

وقتی شما چربی بدن تون رو از دست میدید، سلولای چربی که به اونا آدیپوسیت هم میگن، جایی نمی رن یا واسه سوزانده شدن وارد سلول عضله نمی شن. متأسفانه سلولای چربی دقیقا سر جایشون یعنی روی عضلها و زیر پوست ران، شکم، باسن، بازوها و چیزای دیگه ای به جز اینا می مونن. به همین دلیله که وقتی چربی بدن تون زیاده، عضله هاتون دیده نمی شن.

چربی به شکل تری گلیسرول در درون سلول چربی ذخیره می شه ولی در اونجا نمی سوزد، بلکه باید طی فرایندهای پیچیده ی هورمونی-آنزیمی، از سلول چربی آزاد شه. وقتی سلول چربی فعال می شه، خیلی راحت محتویات (تری گلیسرول) خود رو به شکل اسیدهای چرب آزاد (FFA’s) وارد جریان خون می کنه. این اسیدهای چرب از راه جریان خون به بافتا منتقل می شن.

یک مرد جوون معمولی در سلولای چربی بدن خود حدود ۶۰,۰۰۰ تا ۱۰۰,۰۰۰ کالری انرژیِ ذخیره شده داره. سؤال اینجاست که چی باعث می شه این اسیدهای چربِ جمع شده، از سلولای چربی آزاد شن؟ ساده س!؛ وقتی کالری ای که مصرف می کنین از کالری ای که می سوزونین کمتر باشه، بدن تون دچار کمبود انرژی می شه پس هورمونا و آنزیمایی ترشح می کنه و پیامایی واسه سلولای چربی تون می فرستد تا ذخایر چربی جمع شده رو آزاد کنن.

واسه آزاد شدن چربی ذخیره شده از سلول چربی، طی مراحل هیدرولیز، چربی جدا سازی می شه و مولکول تر ی گلیسرول به گلیسرول و سه اسید چرب تقسیم می شه. یک آنزیم مهم به نام لیپاز حساس به هورمون (HSL)، کاتالیزور این واکنشه. چربیای ذخیره شده به عنوان اسیدهای چربِ آزاد، وارد جریان خون می شن و به عضلات می رن. با افزایش جریان خون در عضلات، تعداد بیشتری از اسیدهای چربِ آزاد به عضلات فرستاده می شن. بعد یک آنزیم مهم به نام لیپوپروتئین لیپاز (LPL)، به اسیدهای چربِ آزاد کمک می کنه تا وارد میتوکُندریای سلول عضله شن. میتوکندری «نیروگاه سلولی» است، یعنی جاییه که اسیدهای چربِ آزاد می سوزند و انرژی تولید می کنن.

زمانی که اسیدهای چرب آزاد از سلول چربی خارج می شن، سلول چربی اصطلاحا آب میره و کوچیک می شه و به همین دلیله که وقتی چربیا رو می سوزونین، لاغرتر به نظر می رسین. سلولایی بدون چربی، همون چیزیه که شما واسه داشتن اندامی قشنگ و عضلانی ، به دنبالش هستین.

در گذشته این باور وجود داشت که تعداد سلولای چربی در بزرگسالی افزایش پیدا نمی کنه و تنها اندازه این سلولا بزرگ تر می شه. اما حالا میدونیم که سلولای چربی هم از نظر اندازه و اندازه (هیپرتروفی) و هم از نظر تعداد (هایپرپلازی) افزایش پیدا می کنن. سلولای چربی در مواقع زیر احتمال افزایش بیشتری دارن:

  1. در آخرای زمان کودکی و اول زمان بلوغ؛
  2. کودکی-نام-تصویر

  3. در زمان بارداری؛
  4. در زمان بزرگسالی وقتی که شخص، اضافه وزن زیادی داره.

بعضی از افراد به طور ژنتیکی با استعداد داشتن سلولای چربی بیشتری نسبت به بقیه هستن، زنان هم نسبت به مردها سلولای چربی بیشتری دارن. یک نوزاد به طور میانگین حدود ۵ تا ۶ میلیارد سلول چربی داره. در اول زمان کودکی و بلوغ، این تعداد زیاد می شه و یک فرد بزرگسال سالم با ساختار بدنی طبیعی، حدود ۲۵ تا ۳۰ میلیارد سلول چربی داره. یک فرد بزرگسال که دچار اضافه وزنه، به طور میانگین حدود ۷۵ میلیارد سلول چربی داره و افرادی هم که دچار چاقی بیشتر از اندازه هستن، حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیارد سلول چربی دارن.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   چربی های مفید واسه مغز کدامند؟ 

جِرم متوسط سلولای چربی یک فرد بزرگسال حدود ۰٫۶ میکروگرمه، اما این مقدار می تونه بین ۰٫۲ میکروگرم تا ۰٫۹ میکروگرم متغیر باشه. تعداد سلولای چربی فردی که اضافه وزن داره، می تونه سه برابر سلولای چربی فردی با ساختار بدنی ایده آل باشه.

فراموش نکنین که چربی بدن از پایه تنها یک منبع ذخیره انرژیه و سلولای چربی هم مثل انبار این انرژی هستن. باک بنزین اتومبیل شما از نظر اندازه، ثابته اما سلولای چربی بسته به اینکه چه جوری تغذیه شون می کنین، می تونن بزرگ یا کوچیک شن.

بادکنکی که هنوز باد نشده، کوچیک و ریزه اما وقتی اونو باد می کنین، می تونه ۱۰ تا ۱۲ برابر بزرگ تر شه. این همون اتفاقیه که واسه سلولای چربی بدن شما رخ می ده. اونا در اول مثل یک انبار خالی هستن (زمانی که لاغر هستین) ولی اگه انرژی ای که دریافت می کنین بالاتر از حد نیازتون باشه، سلولای چربی شما پُر و مثل بادکنک، بزرگ و بزرگ تر می شن، تصویر جالبی نیس!

پس وقتی چربی سوزی روی می ده، شما سلولای چربی تون رو از دست نمی بدین بلکه اونا رو خالی می کنین.

چند پیشنهاد واسه چربی سوزی سریع

  1. حسابِ کالریایی رو که دریافت می کنین، داشته باشین. چیزی که بدن تون رو تشویق می کنه تا ذخایر چربی رو از سلولای چربی اش آزاد کنه، کمبود انرژیه. شما باید بیشتر از اون چیزی که می خورید، کالری بسوزونین.
  2. کالریای دریافتی تون رو بااحتیاط کم کنین. با اینکه گرسنگی کشیدن باعث می شه در اول سریع تر وزن کم کنین، اما در بلندمدت هیچوقت مفید نیس چون فعالیت آنزیمای چربی سوزی که چربیا رو از سلولا آزاد می کنن، کم می کنه. واسه اینکه در وضعیت «گرسنگی کشیدن» قرار نگیرید، از ورزش و تمرین کمک بگیرین، نه اینکه غذاهای بسیار کم کالری بخورین.
  3. اگه وزن تون در حال افزایشه و روندی غیرقابل کنترل پیدا کرده، هرچه زودتر تصمیم بگیرین که کنترلش کنین. اگه سلولای چربی شما افزایش شن، بعدا به سختی می تونین چربیا رو بسوزونین، پس همین امروز برنامه چربی سوزی رو شروع کنین!
  4. اگه اخیرا وزن کم کردین، باید روند کاهش وزن رو همیشه پیگیری کنین و کوشا باشین. سلولای چربی شما از بین نرفته ان، فقط کوچیک تر یا خالی شدن. تناسب اندام، یک برنامه ۱۲ هفته ای نیس بلکه یک سبک زندگیه. واسه اینکه تناسب اندام خود رو حفظ کنین باید تغذیه سالم داشته باشین و فعال بمونین.
  5. ژنتیک تنها یک عامل فرعیه. با اینکه شما موقع تولد اختیاری در تعیین تعداد سلولای چربی تون نداشتید، اما روی سبک زندگی، تغذیه و راه و روش ذهنی که تعیین کننده ی میزان ذخیره چربی هاتون هستن، کنترل دارین.

ژنتیک، گذشته و وضعیت الان، هیچ کدوم بهونهای خوبی نیستن. شما می تونین بهونه بیارین و هیچ نتیجه ای نگیرید یا بهونها رو کنار بذارین و نتیجه بگیرین، اما نمی تونین با هم هر دو رو بکنین.

پس سعی کنین علم و آگاهی خود رو پیوسته بالا ببرین و هر روز یه قدم گرچه کوچیک واسه رسیدن به هدف خود وردارین.

منبع : muscleandstrength

 


دسته‌ها: آموزشی